Zniescislosci ceremonialuapraszam do lektury artykułu autorstwa dh. Czesława Kosiby (byłego Prezesa ZOW ZOSP RP), który ukazał się na łamach kwietniowego "Strażaka". Rzecz się tyczy ceremoniału strażackiego oraz nieprzestrzegania regulaminów umundurowania, sztandarów, odznak i wyróżnień.  Myślę że Autor kilka uwag miałby i do nas.

Zapraszam do lektury artykułu autorstwa dh. Czesława Kosiby (byłego Prezesa ZOW ZOSP RP), który ukazał się na łamach kwietniowego "Strażaka". Rzecz się tyczy ceremoniału strażackiego oraz nieprzestrzegania regulaminów umundurowania, sztandarów, odznak i wyróżnień.  Myślę że Autor kilka uwag miałby i do nas.

"Gdyby nie uroczystość w kościele oraz piękne sztandary stowarzyszeń (fot. nr 1), na pewno można by powiedzieć „pospolite ruszenie”. Kompletny brak szacunku dla świętego miejsca, założycieli OSP, historii straży oraz przestrzegania obowiązujących w Związku regulaminów: umundurowania, sztandarów, odznak i wyróżnień oraz ceremoniału. Ciarki przechodzą mnie na myśl, ile takich wpadek regulaminowych może na nas czekać podczas majowych uroczystości.

Zacznę od uwag ogólnych, kolejno przechodząc do szczegółów:

strażacy w pocztach sztandarowych (z wyjątkiem jednego) występują w półbutach,

na pagonach kurtek zimowych brak emblematów oraz dystynkcji pełnionych funkcji,

żaden z pocztów nie występuje z szarfą o barwach związkowych,

żadna z szarf w pocztach nie jest prowadzona pod prawym pagonem kurtki,

wszyscy członkowie kolejnych pocztów sztandarowych (z wyjątkiem jednego) występują w szarfach,

kilka pocztów występuje w kurtkach i płaszczach cywilnych,

odstępy między składami poszczególnych pocztów oraz odległości pomiędzy pocztami są różne,

w większości pocztów sztandarowych strażacy stoją w rozkroku, jeden ma splecione dłonie, pozostali ze zgiętymi palcami rąk,

z wyjątkiem strażaków dwóch pocztów sztandarowych, pozostali występują bez białych rękawiczek,

poczet na pierwszym planie występuje w zbyt szerokich szarfach, zaś hełm ozdobny asystującego jest przekrzywiony na lewą stronę, sztandarowy trzyma drzewce sztandaru w lewej ręce, skład pocztu nosi niejednakowych rozmiarów kurtki zimowe, prawdopodobnie sztandarowy i asystujący pocztu występują w cywilnych spodniach,

drugi skład pocztu występuje z „koalicyjkami” i sznurami galowymi noszonymi po lewej stronie kurtek, sznury są wpięte do guzika pod pagonem od strony kołnierza, a pętelkę sznura asystujący przypiął do trzeciego guzika licząc od góry kurtki, sztandarowy występuje bez szarfy i trzyma drzewce sztandaru w lewej ręce, ponadto otok jego rogatywki obszyty jest czerwonym galonem, występuje on bez dystynkcji funkcji na kołnierzu, rogatywka na głowie asystującego obsunęła się do tyłu, asystujący nosi 2 odznaki (prawdopodobnie „za wysługę lat”) na klapie lewej górnej kieszeni kurtki, na kołnierzu kurtki nosi emblematy, zaś na pagonach ich brakuje, pas główny asystującego jest luźno dopięty i noszony poniżej bioder, poczet występuje bez kurtek zimowych, węzeł krawata za duży,

w trzecim w kolejności składzie pocztu jego dowódca i asystujący noszą koszule niebieskie, sztandarowy trzyma drzewce sztandaru w lewej ręce, a poczet występuje bez kurtek zimowych, sztandarowy i asystujący noszą na kołnierzach kurtek emblematy.

Niestosowne według mnie – jest również przyklejanie serduszek Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy na ubiory pocztów sztandarowych formacji mundurowe. Z uwagi na trudności w rozpoznaniu szczegółów u kolejnych pocztów sztandarowych, dokładnie odniosłem się tylko do trzech pierwszych pocztów sztandarowych. Tym razem jedynka dla strażaków i dowódcy uroczystości. Ludzie obudźcie się, nie idźcie tą drogą…. Tak nie można. Wstyd.

 

Prawidłowo

Zgodnie z obowiązującymi w Związku OSP RP regulaminami: umundurowania, sztandarów oraz ceremoniałem,   sztandarowi zawsze towarzyszy poczet sztandarowy. Poczet sztandarowy tworzą: dowódca pocztu sztandarowego, sztandarowy i asystujący. Dowódca pocztu sztandarowego staje z prawej strony, a asystujący z lewej strony sztandarowego. Sztandarowy jako jedyny w składzie pocztu przepasany jest szarfą lub bandolierem o barwach związkowych (niebiesko-czerwono-niebieską) o szerokości 10 cm. Szarfa lub bandolier noszone są przez prawe ramię (pod pagonem kurtki) po obu stronach ciała do lewego boku. Poczet sztandarowy powinien występować w jednolitym ubiorze galowym. O tej porze roku poczty sztandarowe powinny obowiązkowo występować w kurtkach zimowych z emblematami na pagonach i dystynkcjami pełnionych funkcji z lewej strony, w pasach głównych lub bojowych z toporkami (z wyjątkiem sztandarowego), w jednakowych czapkach rogatywkach najlepiej z okuciem lub hełmach ozdobnych, ewentualnie w hełmach bojowych. Rogatywkę nosi się lekko przechyloną w kierunku prawego ucha. Rozmiar rogatywki powinien odpowiadać obwodowi głowy. Daszek rogatywki powinien znajdować się na linii brwi. Hełm ozdobny lub bojowy nosi się nałożony prosto (symetrycznie) na głowę, przy czym dolna krawędź daszka hełmu powinna znajdować się na wysokości linii brwi. Poczet sztandarowy zawsze (nie tylko w zimie) powinien występować w butach typu „skutery” lub „oficerki” z nogawkami spodni wpuszczonymi w cholewki butów (do „oficerek” można stosować spodnie typu bryczesy). Cały skład pocztu nosi białe rękawiczki i białe koszule z krawatem. Obecnie stosowany w Związku OSP RP od 2000 r. regulamin umundurowania nie dopuszcza jakichkolwiek niebieskich koszul.

W czasie postawy zasadniczej poczet sztandarowy stoi nieruchomo tak, aby ciężar ciała każdego ze składu pocztu spoczywał równomiernie na obu stopach.Tułów powinien być wyprostowany, pierś wysunięta do przodu, a brzuch lekko wciągnięty. Głowa podniesiona, broda cofnięta nieco ku szyi, wzrok skierowany na wprost siebie, usta zamknięte, a szyja swobodnie wyciągnięta. Ramiona cofnięte, na równej wysokości równolegle do linii frontu. Ręce wyciągnięte swobodnie, nasadą dłoni dotykają uda, palce zwarte wyprostowane, środkowy palec ręki ułożony na szwie spodni (nie dotyczy to prawej ręki sztandarowego). Nogi w kolanach wyprostowane, kolana podane do siebie, mięśnie lekko naprężone, pięty złączone, stopy rozwarte na szerokość środkowej części podeszwy buta (średnio 10-12 cm). Sztandarowy w postawie zasadniczej trzyma drzewce sztandaru w pionie. Trzewik sztandaru ustawia na linii czubka swojego prawego buta. Sztandarowy obejmuje drzewce dłonią prawej ręki na wysokości powyżej pasa. Łokieć ma być lekko przyciśnięty do ciała. Pomiędzy pocztami i w pocztach należy zachować jednakowe odległości i odstępy (jest to uzależnione od miejsca w kościele). Składy pocztów powinny zachować krycie i równanie (fot. nr 2) (dzięki zabiegom grafika obraz idealny, w naszej strażackiej rzeczywistości w najbliższym czasie nieosiągalny).

Aby chociaż trochę sobie ulżyć, nie należy się zbytnio usztywniać, co pewien czas delikatnie, niezauważalnie przenosić ciężar ciała z jednej nogi na drugą. A swoją drogą dzielni druhowie z pocztów sztandarowych decydując się na reprezentowanie swojego stowarzyszenia pod nazwą Ochotnicza Straż Pożarna w poczcie sztandarowym, bądźcie świadomi swojej roli i nie kompromitujcie strażackiego ochotniczego środowiska"

Czesław Kosiba
Fot. archiwum